Brieven aan mijn zus

Harry Poelman


Gedurende een periode van vier jaar schreef Harry Poelman zijn zus Christa honderden brieven. Vanaf het moment dat bij haar de diagnose darmkanker werd gesteld tot aan de dag van haar overlijden. Met zijn schrijven wilde hij haar opbeuren, betrekken in zijn leefwereld én even afleiden van haar eigen zorgen.

Het zijn merendeels ‘dagboekachtig’ geschreven brieven. Stuk voor stuk zijn het miniatuurtjes. Zijn stijl is poëtisch, luchtig van toon, mooi van taal. One letter a day, keeps the doctor away, moet hij hebben gedacht. Brieven schrijven als een vorm van mantelzorg, pen en papier als medicijn voor de geest. Christa heeft veel plezier beleefd aan zijn brieven. Ze voelde zich getroost. Haar dagen werden er iets lichter door.

Een boek over liefde, hoop, verlangen en verdriet.
‘Boven het pad en achter bij de schuur dansten vliegjes in de lucht terwijl er niks te vieren viel. Prompt moet ik denken aan ons gesprek over triviale zaken op de kamer bij moeder in Werkeren, waardoor je je zo pijnlijk getroffen voelde.’
Brief 16 maart 2008

‘Geheel niet bang voor mensen, eerder bevangen door verlangen, zit in de top van de appel een winterkoning een contact- advertentie te dicteren.’
Brief 1 april 2008

‘Soms vind je jezelf al een hele piet als je half gekleed het bed kunt verlaten en een stoel weet te halen. En misschien denk je: het houdt niet over, maar ik ben er nog.’
Brief 8 april 2008

Over Harry Poelman

Harry Poelman (1948) werkte als docent en supervisor aan de Hanzehogeschool te Groningen. Schrijven is een van zijn levensvreugdes. Brieven aan mijn zus is zijn debuut.

Er zijn geen andere publicaties van deze auteur gevonden in onze database.